BCAA - aminokwasy rozgałęzione » AminoMax Elite Series 273g

BCAA - aminokwasy rozgałęzione

• BCAA to trzy aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach (leucyna, izoleucyna, walina) wykazujące właściwości anaboliczne (budujące mięśnie) oraz antykataboliczne (zapobiegające ich rozpadowi). Różnią się od odżywek białkowych tym, że są szybko wchłaniane przez organizm, który w okresie katabolizmu sięga po nie w pierwszym rzędzie.
• Podawane są nie tylko w czasie około treningowym przed treningiem i po treningu, co łagodzi katabolizm wysiłkowy, ale także po przebudzeniu i przed snem, co z kolei łagodzi tak zwany katabolizm powysiłkowy. Tempo utleniania BCAA zwiększa się wraz ze wzrostem intensywności treningu. Zmniejsza się wówczas stężenie tych aminokwasów we krwi. Stan taki może wywołać odruch obronny organizmu, gdzie zaczyna on zużywać tkankę mięśniową w celu pozyskania BCAA. Dlatego utrzymanie odpowiedniego stężenia leucyny, izoleucyny i waliny w wyniku spożywania odżywek zabezpiecza energię dla mięśni, równocześnie zapobiegając ich katabolizmowi.
• BCAA stanowią one ok. 25% całej puli aminokwasowej białek mięśni w związku z czym zapotrzebowanie organizmu sportowca na trzy wymienione aminokwasy jest bardzo wysokie. Aminokwasy rozgałęzione pozytywnie wpływają na podwyższenie siły mięśni oraz na przyspieszenie regeneracji powysiłkowej. BCAA wpływają również na wydzielanie hormonów anabolicznych: insuliny i hormonu wzrostu.

Tabela 1 przedstawia zapotrzebowanie na aminokwasy rozgałęzione dla intensywnie trenujących:

Masa ciała(kg)	Leucyna (g)	Walina ( g)	Izoleucyna(g)
40	2,4	2,0	0,8
50	3,0	2,5	1,0
60	3,6	3,0	1,2
70	4,2	3,5	1,4
80	4,8	4,0	1,6
90	5,4	4,5	1,8

Jaka jest rola BCAA?

• BCAA należą do dziewięciu podstawowych aminokwasów. Dla ludzi, stanowią 35% niezbędnych aminokwasów białek mięśniowych oraz 40% z aminokwasów niezbędnych do życia innym ssakom. BCAA w medycynie stosowane są do pomocy w leczeniu ofiar poparzeń. Wykorzystuje się je również w leczeniu niektórych przypadkach encefalopatii wątrobowej. Uważa się iż spożywanie przez ciężarowców i kulturystów posiłków zawierających wyższy procent BCAA jest korzystne dla zwiększenia masy mięśniowej niż spożywanie białek zawierających stosunkowo mniej BCAA.

Degradacja BCAA jest konieczna dla zdrowia.

• W degradacji BCAA bierze udział kwas alfa-keto kompleksu dehydrogenazy (BCKDH). Niedobór tego kompleksu prowadzi do narastania rozgałęzionych aminokwasów (leucyna, izoleucyna i walina) i kumulacji ich toksycznych produktów we krwi oraz moczu. Może prowadzić to do choroby układu moczowego: mocz barwy syropu klonowego (Maple Syrup Urine Disease – MSUD). Kompleks BCKDH konwertuje BCAA do pochodnych acylo-CoA, które po kolejnych reakcji przetwarzane są do acetylo-CoA lub sukcynylo-CoA, aby wejść w cykl kwasu cytrynowego.

Izoleucyna

• Wzór chemiczny: (NH₂) HO₂CCH CH (CH₃) CH₂CH₃ Skrót: Ile lub I.
• Jest α-aminokwasem. Jest niezbędnym aminokwasem, co oznacza, że człowiek nie może go syntetyzować, dlatego musi być spożyty. Jej kodony to: AUU, AUC and AUA. Ze względu na boczny łańcuch węglowodorowy, izoleucyna jest klasyfikowany jako aminokwas hydrofobowy. Wraz z treoniną, izoleucyna jest jednym z dwóch aminokwasów, które posiadają chiralny łańcuch boczny. Izoleucyna może tworzyć dwa stereoizomery, w tym dwa diastereoizomery.

W jakich pokarmach występuje izoleucyna?

• Nie jest syntezowana przez organizmy zwierząt, choć jest przechowywana w dużych ilościach. Pokarmy, które mają wysokie stężenie izoleucyny to: jajka, białko sojowe, wodorosty, mięso indyka, kurczaka, jagnięcina, sery i ryby. Izoleucyna może być syntetyzowana w postępowaniu wieloetapowym, począwszy od 2-bromobutanu i dietylomalonianu. Syntetyczną izoleucynę zsyntezowano w 1905 r.

Leucyna

• Wzór chemiczny: HO₂CCH (NH₂) CH₂CH (CH₃)₂ Skrót: Leu lub L.
• Jest α-aminokwasem. Jest niezbędnym aminokwasem, co oznacza, że człowiek nie może go syntetyzować, dlatego musi być spożyty. Jej kodony to: UUA, UUG, CUU, CUC, CUA i CUG. Ze względu na boczny łańcuch węglowodorowy, izoleucyna jest klasyfikowany jako aminokwas hydrofobowy. Ma izobutylową grupę R. Leucyna jest głównym składnikiem podjednostek ferrytyny.
• Jest zużywana w wątrobie, tkance tłuszczowej i mięśniowej. W tkance tłuszczowej i mięśniowej, leucyna jest używana do tworzenia steroli. Suma leucyny wykorzystanej w tych dwóch grupach tkanek jest siedem razy większa od jej zużycia w wątrobie. Jest JEDYNYM aminokwasem w diecie, który posiada zdolność do stymulowania syntezy białek mięśniowych. Rolę leucyny jako suplementu diety odkryto podając ją starym szczurom i zaobserwowano wzrost beztłuszczowej masy ciała i ogólną poprawę kondycji.

W jakich pokarmach występuje leucyna?

• Koncentrat białek sojowych, orzeszki ziemne, kiełki pszenicy, migdały, ziarno owsa, fasola pinto, soczewica, ciecierzyca, ryż brązowy.

Walina

• Wzór chemiczny: ₂CCH (NH₂) CH (CH₃)₂ Skrót: Val lub V.
• Jest α-aminokwasem. Jest niezbędnym aminokwasem, co oznacza, że człowiek nie może go syntetyzować, dlatego musi być spożyty. Jej kodony to GUU, GUC, GUA i GUG. Klasyfikowana jako aminokwas apolarny. Jej nazwa pochodzi od rośliny - waleriana. Jest on syntetyzowana w roślinach w wieloetapowych procesach zaczynając od kwasu pirogronowego. Początkowy etap szlaku prowadzi do leucyny.
• Niezbędna do metabolizmu mięśniowego, sprawnego funkcjonowania układu nerwowego, naprawy i wzrost tkanek i utrzymania prawidłowego bilansu azotowego. Walina pośrednio reguluje poziom cukru we krwi, poziom energii oraz usuwa toksyczny amoniak z ustroju. Skutecznie obniża apetyt, ułatwia zasypianie, uspokaja, pozytywnie wpływa na regulację systemu odpornościowego.

W jakich pokarmach występuje Walina?

• Pierś z kurczaka, ser Romano i Gruyere, tuńczyk, polędwica cielęca, mięso indycze, wołowina, ryby – halibut, produkty mleczne – twaróg, grzyby, soja, orzeszki ziemne, nasiona sezamu, i soczewica. Walina została otrzymana po raz pierwszy w 1901 roku przez niemieckiego chemika Emila Fischera w procesie hydrolizy białka kazeiny.