Carbo » Carbo 1500g
|
 |
||||||||||||||||||||
Carbo » Opis
Carbo
Węglowodanowy koncentrat w proszku OLIMP CARBO jest kompleksową odżywką węglowodanowo-witaminowo-mineralną wyprodukowaną z myślą o sportowcach obarczonych dużym wysiłkiem fizycznym tj. uprawiających gry zespołowe (piłka nożna, piłka ręczna, koszykówka, siatkówka itp.), dyscypliny wytrzymałościowe, wytrzymałościowo-siłowe oraz siłowe.
OLIMP CARBO pomoże Ci w okresie kryzysu energetycznego, a także podczas intensywnych i wyczerpujących treningów. OLIMP CARBO zawiera zestaw węglowodanów o zróżnicowanej długości łańcucha, tj. mono-, oligo- i polisacharydy, w odpowiednio dobranych proporcjach.
Zapewnia optymalne pod względem jakościowym i ilościowym systematyczne dostarczanie energii w czasie długotrwałego wysiłku fizycznego. Nie zawiera sacharozy. Wśród węglowodanów znajduje się glukoza. Glukoza jest monocukrem wchłanianym bardzo szybko i dostarcza energii bezpośrednio po spożyciu. Natomiast maltodekstryny (polisacharydy), dostarczają energię sukcesywnie w dalszej fazie wysiłku.
Optymalnie dobrany zestaw węglowodanów w preparacie OLIMP CARBO stanowi zarówno szybko działające, jak również trwałe źródło energii. Stosując odżywkę OLIMP CARBO obcy Ci będzie efekt znużenia i wyczerpania, bowiem spożycie odżywki energetycznej umożliwia utrzymanie stałego poziomu cukru we krwi, a wytwarzana energia utrzymuje się na stałym poziomie przez cały czas trwania wysiłku.
OLIMP CARBO stosowany bezpośrednio po treningu jest niezastąpionym źródłem energii odbudowującym zużyte zapasy glikogenu mięśniowego. OLIMP CARBO zawiera ponadto zestaw niezbędnych witamin i składników mineralnych, w tym pierwiastków śladowych (chrom, molibden, selen) w ilościach zapewniających prawidłowy przebieg procesów metabolicznych przy zwiększonym wysiłku fizycznym.
Skład:
Wartość odżywcza w 100 g proszku na porcję (50g+100ml wody) / Wartość energetyczna 1588 kJ/380 kcal 795 kJ/190 kcal
- Białko 0 g 0 g
- Węglowodany w tym cukry 95 g 25,5 g 47,5 g 12,7 g
- Tłuszcze w tym nasycone kwasy tł. 0,1 g 0 g 0,05 g 0 g
- Błonnik pokarmowy 0 g 0 g
- Sód 0 g0 g
- Witaminy:
- Witamina C 24 mg 12 mg 20%
- Witamina E 4 mg 2 mg 20%
- Niacyna 7,2 mg 3,6 mg 20%
- Biotyna 0,06 mg 0,03 mg 20%
- Witamina A 320 μg 160 μg 20%
- Kwas pantotenowy 2,4 mg 1,2 mg 20%
- Witamina B 60,8 mg 0,4 mg 20%
- Witamina D 32 μg 1 μg 20%
- Folian 80 μg 40 μg 20%
- Tiamina B 10,56 mg 0,28 mg 20%
- Ryboflawina B 20,64 mg 0,32 mg 20%
- Witamina B 120,4 μg 0,2 μg 20%
- Składniki mineralne:
- Wapń 175 mg 87,5 mg 11%
- Fosfor 60 mg 30 mg 4%
- Magnez 80 mg 40 mg 13%
- Żelazo 12 mg 6,0 mg 43%
- Mangan 2 mg 1 mg
- Jod 75 μg 37,5 μg 25%
- Chrom 75 μg 37,5 μg
- Molibden 7,5 μg 3,75 μg
- Selen 7,5 μg 3,75 μg
*%ZDS- procent realizacji zalecanego dziennego spożycia przez porcję.
Sposób uzycia:
- OLIMP CARBO spożywa się w formie napoju w ilościach zależnych od stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym, intensywności treningu i masy ciała.
- Przeciętnie stosuje się 1–4 razy dziennie.
Sposób przyrządzania gotowego napoju:
- 50 g proszku ( 5 łyżek stołowych) rozpuścić w przegotowanej, ochłodzonej wodzie w ilości ok. 150–210 ml (ok. 1 szklanki) i dokładnie wymieszać.
- Spożywać bezpośrednio po przygotowaniu, przed w trakcie oraz bezpośrednio po treningu. Zaleca się stosować mikser.
Carbo » Opinie
 |
Dodaj opinię |
Na jak długo wystarczy Carbo ?
Wybierz ile razy trenujesz w tygodniu aby zobaczyć na jak długo wystarczy ta odżywka.
Trenuję razy w tygodniu.
O Carbo
Carbo
- Odżywki węglowodanowe (CARBO) o zróżnicowanym indeksie glikemicznym są podstawowymi mieszankami odżywczymi, stosowanymi w sporcie, w celu uzupełnienia energii podczas wysiłku oraz nadkompensacji glikogenu w okresie powysiłkowym. Zróżnicowanie pod względem indeksu glikemicznego sprawia, że tego typu suplementy podnoszą zarówno, szybko poziom glukozy, jak też utrzymują długoterminowo wyrównany poziom tego cukru we krwi. Daje to zarówno błyskawiczny "zastrzyk" energii, jak również zabezpieczenie energetyczne dalszych etapów pracy
- Glukoza wchłania się bardzo szybko i dostarcza energii bezpośrednio po spożyciu suplementu, jest to natychmiastowy zastrzyk mocy. Maltodekstryny dostarczają energię na dłuższy okres czasu. Spożywanie odżywki węglowodanowej jest zalecane sportowcom obciążonym wysiłkiem fizycznym: szczególnie w sportach wytrzymałościowo-siłowych, siłowych i wytrzymałościowych (kulturystyka, strongman, trójbój, kolarstwo, biegi itd).
- Słowo „carbo” stosowane w dietetyce pochodzi od łacińskiego „carbonium” – węgiel. Gdyż cukry w swej strukturze oparte są na łańcuchach węgla. Węglowodany (cukry) – organiczne związki chemiczne składające się z atomów węgla, wodoru i tlenu. Zawierają liczne grupy hydroksylowe i karbonylowe.
Ogólny wzór sumaryczny węglowodanów to: CXH2YOY lub CX(H2O)Y
Znane są jednak węglowodany nie spełniające tego wzoru, np. deoksyryboza. Ze względu na liczbę jednostek cukrowych w cząsteczce, węglowodany dzielą się na:
- monosacharydy – cukry proste (jednocukry),
- disacharydy – dwucukry,
- trisacharydy, penta-, heksa-, hepta- itd. sacharydy: oligosacharydy
- wielocukry czyli polisacharydy.
Monosaharydy
Cukry proste ze względu na ilość atomów węgla w pojedynczej cząsteczce dzielimy na:
- triozy o 3 atomach węgla: aldehyd glicerynowy, dihydroksyaceton,
- tetrozy o 4 atomach węgla: trioza, erytruloza, erytroza, trioza,
- pentozy o 5 atomach węgla: ryboza, rybuloza, deoksyryboza, arabinoza, ksyloza, liksoza, ksyluloza,
- heksozy o 6 atomach węgla: glukoza, galaktoza i fruktoza.
Monosacharydy można także podzielić na:
- aldozy - w których występuje grupa aldehydowa (-CHO): aldehyd glicerynowy, erytroza, trioza, ryboza, arabinoza, ksyloza, liksoza, deoksyryboza, alloza, artroza, glukoza, mannoza, gumoza, idoza, galaktoza, taloza,
- ketozy - w których występuje grupa ketonowa (=C=O): dihydroksyaceton, erytruloza, rybuloza, ksyluloza, psikoza, fruktoza, sorboza, tagatoza.
Ze względu na rolę w fizjologii organizmów najważniejsze są monosacharydy o 5 lub 6 atomach węgla.
Cukry złożone
Powstają na skutek połączenia wiązaniami glikozydowymi dwóch lub więcej cząsteczek cukrów prostych. Rozerwanie tych wiązań jest możliwe na drodze hydrolizy, której przebieg uzależniony jest od długości i rozgałęzienia łańcuchów cukrowych. Występują dwa sposoby łączenia wiązaniami glikozydowymi cząsteczek cukrów:
- typ α – cząsteczki są zwrócone tą samą stroną do góry: w cząsteczkach maltozy i skrobi. Ten typ wiązania determinuje wygięcie łańcucha polisacharydów.
- typ β – cząsteczki są zwrócone raz jedną, raz drugą stroną do góry.
Disacharydy
- sacharoza
- laktoza
- maltoza
- celobioza
- rutynoza
Większość disacharydów (z wyjątkiem sacharozy) charakteryzuje się właściwościami redukcyjnymi.
Polisacharydy
- skrobia
- glikogen
- celuloza
- pektyna
- chityna
- pochodne cukrów
Łańcuchy polisacharydów dzieli się na:
- amylozy – łańcuch nierozgałęziony, łatwo rozpuszczalny w wodzie,
- amylopektyny – łańcuch silnie rozgałęziony, nierozpuszczalny w wodzie.
Polisacharydy nie wykazują właściwości redukcyjnych.