Dekstroza » Carbo Plus 1000g
|
 |
||||||||||||||||||||
Carbo Plus » Opis
Hi Tec Carbo Plus
- Hi Tec Carbo Plus jest hydrolizatem złożonych węglowodanów (maltodekstryn) uzyskanym ze skrobii kukurydzianej, które stanowią idealne źródło energii dla mięśni podczas szczególnie długotrwałych i intensywnych jednostek treningowych.
- Carbo Plus nie zawiera fruktozy, tylko 1% dekstrozy, 5% maltozy, 8% maltotriozy i 82% wyższych oligosacharydów, które zwiększają skuteczność działania Carbo Plus, powodując jednak przy tym, że nie jest on tak dobrze rozpuszczalny jak produkty zawierające więcej cukrów prostych. Dzięki odpowiedniemu pokierowaniu procesem hydrolizy wchłanianie Carbo Plus jest długotrwałe i równomierne oraz nie wpływa na poziom insuliny. Suplement dostarcza wiele kalorii potrzebnych podczas intensywnego obciążenia wytrzymałościowego.
- Carbo Plus wspomaga także rozwój masy mięśni u osób o wzmożonej przemianie materii (tzw. "hardgainerów"). Szybkie wchłanianie dużej ilości węglowodanów pozwala dostarczać organizmowi dostateczną ilość energii również przy przyśpieszonej przemianie materii (duży wysiłek fizyczny, nadczynność tarczycy itd.). W ten sposób powstrzymana zostaje redukcja rezerw własnych organizmu, np. depozytów aminokwasów w mięśniach.
- Carbo Plus wspomaga również trening siłowy. Wielu kulturystów, bezpośrednio po treningu stosuje Carbo Plus (np. z Perfect Amino), aby dostarczając jednocześnie budulca i energii, umożliwić natychmiastowy przyrost masy mięśniowej.
Wartość odżywcza w 100 g:
- białko 0 g
- tłuszcz 0 g
- węglowodany 96 g
- wartość energetyczna 1637 kJ (384 kcal);
Skład Carbo Plus w 100 g:
- wyższe oligosacharydy 82 g
- maltotrioza 8 g
- maltoza 5 g
- dekstroza 1 g
Dawkowanie Carbo Plus:
- 1 porcja (50-100 g / 4-8 łyżek stołowych) przed i po treningu, przy ekstremalnych obciążeniach również w trakcie treningu.
Carbo Plus » Opinie
 |
Dodaj opinię |
Inne opakowania
Na jak długo wystarczy Carbo Plus ?
Wybierz ile razy trenujesz w tygodniu aby zobaczyć na jak długo wystarczy ta odżywka.
Trenuję razy w tygodniu.
O Dekstrozie
Dekstroza
- Dekstroza to cukier prosty zwiększający bilans energetyczny organizmu. Wpływa to na zwiększenie zasobów energii organizmu przez co podwyższa się wydolność i wytrzymałość treningowa. Stosowanie dekstrozy powoduje zwiększone wydzielanie hormonu anabolicznego - insuliny, która ułatwia transport kreatyny oraz aminokwasów do komórek mięśniowych. Dodatkowe zażywanie kreatyny z dekstrozą powoduje wzrost stężenia kreatyny we krwi nawet o 50%.
- Dekstroza (inne nazwy: cukier gronowy, cukier skrobiowy, glukoza lub (D-glukoza) - C6H12O6)
- Dekstroza to jeden z węglowodanów, zaliczanych do cukrów prostych z grupy aldoheksoz. Występuje w postaci białego, drobnokrystalicznego ciała stałego.
- Dekstroza bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie (bez zmiany pH roztworu), nierozpuszczalna w etanolu. Posiada charakterystyczny słodki smak, o mniejszej intensywności w porównaniu od sacharozy.
- Dekstroza stanowi podstawowe źródło energii dla większości organizmów. Jest magazynowana w formie polimerów – skrobi i glikogenu. Wykorzystywana jest jako substrat w przebiegu wielu procesów metabolicznych w organizmach. Występuje też enancjomer D-glukozy jest to L-glukoza, ale nie występuje ona w organizmach wyższych.
- Najważniejsza jej funkcja to udział w procesie glikolizy (proces dostarczania energii) następuje rozkład każdej cząsteczki dekstrozy w wyniku czego powstają dwie cząsteczki ATP oraz dwie cząsteczki kwasu pirogronowego.
Przebieg glikolizy w 10 etapach:
- Proces fosforylacji dekstrozy i powstanie glukozo-6-fosforanu – jest to reakcja nieodwracalna gdzie katalizatorem jest heksokinaza lub glukokinaza. Dawcą fosforanu jest cząsteczka ATP, która w tym przypadku reaguje jako kompleks Mg-ATP ze względu na konieczność dostarczenia jonów magnezowych.
- Reakcja przekształcenia glukozo-6-fosforanu katalizowana przez izomerazę glukozo-6-fosforanową, w wyniku czego powstaje fruktozo-6-fosforan.
- Proces fosforylacja fruktozo-6-fosforanu i powstanie fruktozo-1,6-bisfosforanu oraz cząsteczka ADP – jest to reakcja nieodwracalna (w środowisku fizjologicznym), katalizowana przez enzym fosfofruktokinazę I, dawcą fosforanu jest ATP.
- Reakcja rozszczepienia fruktozo-1,6-bisfosforanu na aldehyd 3-fosfoglicerynowy oraz fosfodihydroksyaceton. Reakcja ta katalizowana jest przez aldolazę.
- Proces, w którym fosfodihydroksyaceton ulega przekształceniu w aldehyd 3-fosfoglicerynowy. Cały proces katalizuje izomeraza triozofosforanowa.
- Reakcja, w której aldehyd 3-fosfoglicerynowy ulega przekształceniu w 1,3-bisfosfoglicerynian. W prawidłowy przebieg procesu zaangażowany jest fosforan nieorganiczny (NAD+ - dinukleotyd zbudowany z adenozyno-5'-monofosforanu i nukleotydu nikotynoamidowego spojonych ze sobą wiązaniem bezwodnikowym). Katalizatorem jest enzym - dehydrogenazy aldehydu 3-fosfoglicerynowego.
- Proces przeniesienia grupy fosforanowej z 1,3-bisfosfoglicerynianu na adenozynodifosforanu (w procesie fosforylacji substratowej następuje utworzenie adenozynotrójfosforanu) dzięki czemu powstaje 3-fosfoglicerynianu Katalizatorem jest enzym - kinaza fosfoglicerynianowa.
- Reakcja, w której 3-fosfoglicerynianu ulega przekształceniu w 2-fosfoglicerynian. Enzym katalizujący to - fosfogliceromutaza. Prawdopodobny produkt pośredni tej reakcji to - 2,3-bisfosfoglicerynian.
- Proces odprowadzenia cząsteczki wody z 2-fosfoglicerynianu w wyniku czego powstaje fosfoenolopirogronianu (PEP). Rolę katalizatora w reakcji spełnia enolaza.
- Reakcja, w której następuje przeniesienie grupy fosforanowej z fosfoenolopirogronianu na ADP (w procesie fosforylacji substratowej następuje utworzenie adenozynotrójfosforanu) dzięki czemu powstaje pirogronian. Katalizatorem reakcji jest - kinaza pirogronianowa.
Źródło grafik: Wikipedia