Carbo » Dextrex 1000g
|
 |
||||||||||||||||||||
Dextrex » Opis
Dextrex
Dextrex Juice to przemyślany kompleks farmaceutycznej dekstrozy, mikronizowanej tauryny wraz ze sporym dodatkiem magnezu. Całość służy m.in. do optymalizacji działania kreatyny. Suplementacja kreatyną prowadzi m.in. do zwiększenia tempa odnawiania ATP w komórkach mięśniowych, co w konsekwencji może skutkować wzrostem siły jak i masy mięśniowej. Przy wykorzystaniu Dextrex Juice upewniamy się, że jesteśmy w stanie zoptymalizować jej efekty.
Czym Dextrex różni się od popularnej dekstrozy?
Zawarta w Dextrex Juice farmaceutycznej jakości dekstroza przyczynia się do szybkiego uzupełnienia glikogenu mięśniowego, pobudzając jednocześnie wytwarzanie jednego z najbardziej anabolicznych hormonów naszego organizmu – insuliny. Nie chcieliśmy jednak, aby było to działanie jednokierunkowe dlatego dodaliśmy do miksu taurynę. Od dłuższego już czasu wiemy, iż tauryna choć nie buduje bezpośrednio mięśni ma na tempo ich przyrostu znaczny wpływ poprzez działanie wspomagające jak i ochronne (antykataboliczne). Dodatkowo wzmaga transport kreatyny do komórek docelowych. Bierze również czynny udział we wspomaganiu poprawnej pracy układu krwionośnego.
Magnez celowo zawarty w Dextrex Juice sprawia, że kreatyna będzie mogła spełnić swoją rolę - wspomagać produkcję ATP w komórkach mięśniowych. Dostępność magnezu jest czynnikiem limitującym szybkość wytwarzania ATP z kreatyny. Bez niego kreatyna nie działa z cała swoją mocą! Przy opisywaniu różnic nie możemy również pominąć wyśmienitych smaków: jabłko, cytryna, pomarańcza, które sprawiają, że suplementacja Dextrex Juice to poza wyżej wymienionymi korzyściami również sama przyjemność! Czy zwykła dekstroza to wszystko potrafi?
Wartość odżywcza na porcję (40g + 250ml wody) oraz w 100 g
- Wartość energetyczna 632kJ/ 151 kcal 1581kJ / 378 kcal
- Białko 0 g 0 g
- Węglowodany 37,2 g 93,0 g w tym cukry 37,2 g 93,0 g
- Tłuszcze 0 g 0 g w tym nasycone kwasy tłuszczowe 0 g 0 g
- Błonnik pokarmowy 0 g 0 g
- Sód 0 g 0 g
- Dekstroza 37,2 g 93,0 g
- Tauryna 2,0 g 5,0 g
- Magnez 75 mg (25%RDA*) 187 mg
* - %RDA - zalecane dzienne spozycia
W jaki sposób polecamy wpleść Dextrex do Twojego planu suplementacji?
- Jako transporter kreatyny proponujemy 1 porcję Dextrex Juice (ok. 40 g tj. 65 jednostek miarki Olimp lub 4 płaskie łyżki stołowe) rozpuścić w szklance wody.
- W tak przygotowanym napoju należy rozprowadzić ustaloną wcześniej porcję kreatyny (3-10 g).
- Dextrex Juice można stosować również jako dodatek do odżywek lub jako samodzielną odżywkę węglowodanową, uzupełniającą zapasy glikogenu, którą najlepiej stosować w okresie potreningowym w dawce ok. 20-60 g na porcję.
- W tym okresie proponujemy połączyć z odżywką wysokobiałkową np. Whey Protein Complex 100% w ilości (ok. 20-50g).
Dextrex » Opinie
 |
Dodaj opinię |
Na jak długo wystarczy Dextrex ?
Wybierz ile razy trenujesz w tygodniu aby zobaczyć na jak długo wystarczy ta odżywka.
Trenuję razy w tygodniu.
|
O Carbo
Carbo
- Odżywki węglowodanowe (CARBO) o zróżnicowanym indeksie glikemicznym są podstawowymi mieszankami odżywczymi, stosowanymi w sporcie, w celu uzupełnienia energii podczas wysiłku oraz nadkompensacji glikogenu w okresie powysiłkowym. Zróżnicowanie pod względem indeksu glikemicznego sprawia, że tego typu suplementy podnoszą zarówno, szybko poziom glukozy, jak też utrzymują długoterminowo wyrównany poziom tego cukru we krwi. Daje to zarówno błyskawiczny "zastrzyk" energii, jak również zabezpieczenie energetyczne dalszych etapów pracy
- Glukoza wchłania się bardzo szybko i dostarcza energii bezpośrednio po spożyciu suplementu, jest to natychmiastowy zastrzyk mocy. Maltodekstryny dostarczają energię na dłuższy okres czasu. Spożywanie odżywki węglowodanowej jest zalecane sportowcom obciążonym wysiłkiem fizycznym: szczególnie w sportach wytrzymałościowo-siłowych, siłowych i wytrzymałościowych (kulturystyka, strongman, trójbój, kolarstwo, biegi itd).
- Słowo „carbo” stosowane w dietetyce pochodzi od łacińskiego „carbonium” – węgiel. Gdyż cukry w swej strukturze oparte są na łańcuchach węgla. Węglowodany (cukry) – organiczne związki chemiczne składające się z atomów węgla, wodoru i tlenu. Zawierają liczne grupy hydroksylowe i karbonylowe.
Ogólny wzór sumaryczny węglowodanów to: CXH2YOY lub CX(H2O)Y
Znane są jednak węglowodany nie spełniające tego wzoru, np. deoksyryboza. Ze względu na liczbę jednostek cukrowych w cząsteczce, węglowodany dzielą się na:
- monosacharydy – cukry proste (jednocukry),
- disacharydy – dwucukry,
- trisacharydy, penta-, heksa-, hepta- itd. sacharydy: oligosacharydy
- wielocukry czyli polisacharydy.
Monosaharydy
Cukry proste ze względu na ilość atomów węgla w pojedynczej cząsteczce dzielimy na:
- triozy o 3 atomach węgla: aldehyd glicerynowy, dihydroksyaceton,
- tetrozy o 4 atomach węgla: trioza, erytruloza, erytroza, trioza,
- pentozy o 5 atomach węgla: ryboza, rybuloza, deoksyryboza, arabinoza, ksyloza, liksoza, ksyluloza,
- heksozy o 6 atomach węgla: glukoza, galaktoza i fruktoza.
Monosacharydy można także podzielić na:
- aldozy - w których występuje grupa aldehydowa (-CHO): aldehyd glicerynowy, erytroza, trioza, ryboza, arabinoza, ksyloza, liksoza, deoksyryboza, alloza, artroza, glukoza, mannoza, gumoza, idoza, galaktoza, taloza,
- ketozy - w których występuje grupa ketonowa (=C=O): dihydroksyaceton, erytruloza, rybuloza, ksyluloza, psikoza, fruktoza, sorboza, tagatoza.
Ze względu na rolę w fizjologii organizmów najważniejsze są monosacharydy o 5 lub 6 atomach węgla.
Cukry złożone
Powstają na skutek połączenia wiązaniami glikozydowymi dwóch lub więcej cząsteczek cukrów prostych. Rozerwanie tych wiązań jest możliwe na drodze hydrolizy, której przebieg uzależniony jest od długości i rozgałęzienia łańcuchów cukrowych. Występują dwa sposoby łączenia wiązaniami glikozydowymi cząsteczek cukrów:
- typ α – cząsteczki są zwrócone tą samą stroną do góry: w cząsteczkach maltozy i skrobi. Ten typ wiązania determinuje wygięcie łańcucha polisacharydów.
- typ β – cząsteczki są zwrócone raz jedną, raz drugą stroną do góry.
Disacharydy
- sacharoza
- laktoza
- maltoza
- celobioza
- rutynoza
Większość disacharydów (z wyjątkiem sacharozy) charakteryzuje się właściwościami redukcyjnymi.
Polisacharydy
- skrobia
- glikogen
- celuloza
- pektyna
- chityna
- pochodne cukrów
Łańcuchy polisacharydów dzieli się na:
- amylozy – łańcuch nierozgałęziony, łatwo rozpuszczalny w wodzie,
- amylopektyny – łańcuch silnie rozgałęziony, nierozpuszczalny w wodzie.
Polisacharydy nie wykazują właściwości redukcyjnych.